Web Images Video Maps News Shopping Gmail more ▼
Groups Books Scholar Finance Blogs
YouTube Calendar Photos Documents Reader Sites
even more »
Help

Home
Text and Web
Translated Search
Tools

Translate text or webpage

Enter text or a webpage URL.
Translation: English » Greek
opinion article
June 16, 2009
The Leader Who Committed Suicide
Nooshabeh Amiri
nooshabehamiri(at)yahoo.com
I see the lines of my compatriots marching towards a square in Tehran that was once called Shahyad (which means “In Remembrance of the Shah” in Persian) and then renamed Azadi (Freedom). In his last moments on the Iranian soil, the Shah saw the crowds from above in bewilderment. They were shouting: We do not want you. He could not take it and left the country. Today, the new shah has chosen to commit suicide, rather than see, listen and leave. He committed suicide a few days ago.
A friend reached me on a slow Internet connection to tell me something: It was very strange! It was amazing. There were lines all the way across the city from the northern suburbs of Shemiran to Freedom square near the airport. Waves and waves of people. They held hands as a chain. They chanted: Do not be afraid, we are standing together.
He narrated what every body else around the world was also watching. He also said: It looked like the days in 1979, did it not?
I will share my response to him. In 1979 what moved us most was the zeal. Today however, while people are full of zeal, they are richer in wisdom. They have come out to say what they did not finish saying in 1979, which is: We are standing together and this is based on a principle. We have come here through our experience that the homework of democracy has to be done. It must be written a thousand times, with respect for the votes of others, and with the acceptance of the principle that the truth does not reside in us, but exists in all of us.
It is because of this experience that we know that there is no need for violence. Burning down the town is the work of government agents. It is for those who instead of distributing freedom, distribute potatoes and instead of kindness, project hatred in the small rooms where our students live. We know that buses belong to the whole nation; it is these gentlemen who do not understand that public property is not a personal belonging.
One must kneel in respect for our people. One must join the ocean. They must be heard, they must be talked with, one must kneel for their suffering and their courage. Anyone who respects others knows of such kneeling. He who does not, will be forced to kneel in respect. And we know there is a different in kneeling voluntarily out of respect, and kneeling because of force and pressure of reality.
The new Shah cannot see the millions on the march. He does not know that by taking revenge on Saeed Hajjarian [a political activist during Khatami’s administration who was shot at and permanently disabled through an assassination attack] he is only discrediting himself.
Didn’t this shah commit suicide yesterday? He did, and it is unfortunate that when a people tried to stop him from doing this through kindness, he did not hear them and instead joined the enemies of the people. And thus committed suicide.
_SetupBidi('source');


Γνώμη του άρθρου 16 Ιουνίου 2009 Ο ηγέτης που αυτοκτόνησε Nooshabeh Amiri nooshabehamiri (at) yahoo.com Βλέπω τις γραμμές των συμπατριωτών μου πορεία προς μια πλατεία στην Τεχεράνη ότι ήταν μια φορά κάλεσε Shahyad (που σημαίνει "Στη μνήμη του Shah" στον Περσικό) και στη συνέχεια μετονομάστηκε Azadi (Ελευθερία). Κατά την τελευταία στιγμή από το ιρανικό έδαφος, η Shah είδε τα πλήθη από πάνω σε αμηχανία. Ήταν φωνάζοντας: Δεν θέλουμε σας. Αυτός δεν μπορούσε να αναλάβει και να εγκαταλείψει τη χώρα. Σήμερα, η νέα Shah επέλεξε να αυτοκτονήσει, αντί να δείτε, να ακούσετε και να φύγει. Ο αυτοκτόνησε πριν από λίγες ημέρες. Ένας φίλος μου που επετεύχθη σχετικά με μια αργή σύνδεση στο Internet για να μου πει κάτι: Ήταν πολύ παράξενο! Ήταν καταπληκτικό. Υπήρχαν όλες οι γραμμές τρόπο σε όλη την πόλη από τα βόρεια προάστια της Shemiran κοντά στην πλατεία Ελευθερίας το αεροδρόμιο. Κύματα και κύματα των ανθρώπων. Τα χέρια που πραγματοποιήθηκε ως μια αλυσίδα. Οι chanted: Μη φοβάστε, είμαστε μαζί όρθιους. Ο αφήγηση τι κάθε άλλος οργανισμός σε όλο τον κόσμο ήταν επίσης παρακολουθούμε. Είπε επίσης: Έμοιαζε την ημέρα το 1979, δεν το έκανε; Θα μερίδιο η απάντησή μου σε αυτόν. Το 1979 μετακινήθηκε τι μας ήταν η πιο ζήλο. Σήμερα όμως, ενώ οι άνθρωποι είναι γεμάτος ζήλο, είναι πιο πλούσια σε σοφία. Έχουν βγει να πει αυτά που λέει δεν ολοκληρώθηκε το 1979, η οποία είναι: Είμαστε μαζί μόνιμες και αυτό βασίζεται σε μια αρχή. Έχουμε έρθει εδώ μέσα από την εμπειρία μας ότι το σπίτι της δημοκρατίας πρέπει να γίνει. Θα πρέπει να είναι γραπτή, χίλιες φορές, με σεβασμό για τις ψήφους των άλλων, και με την αποδοχή της αρχής ότι η αλήθεια δεν κατοικεί σε μας, αλλά υπάρχει σε όλους μας. Είναι εξαιτίας αυτής της εμπειρίας που γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει ανάγκη για τη βία. Πυρπόληση της πόλης είναι το έργο των δημόσιων υπαλλήλων. Είναι γι 'αυτούς που αντί για τη διανομή της ελευθερίας, τη διανομή και πατάτες αντί για την ευγένεια, το μίσος του έργου μικρά δωμάτια όπου οι μαθητές μας ζουν. Γνωρίζουμε ότι τα λεωφορεία ανήκουν σε ολόκληρο το έθνος? Είναι αυτοί οι κύριοι που δεν κατανοούν ότι η δημόσια περιουσία δεν είναι προσωπική ανήκουν. Θα πρέπει να γονατίσεις στο σεβασμό των λαών μας. Θα πρέπει να ενταχθούν στον ωκεανό. Θα πρέπει να ακουστεί, πρέπει να μιλήσει με μία πρέπει να γονατίσεις για την ταλαιπωρία και το θάρρος τους. Όποιος ξέρει άλλες απόψεις αυτής της αναδίπλωσης. Αυτός που δεν θα είναι αναγκασμένοι να γονατίσεις στο σεβασμό. Και γνωρίζουμε ότι υπάρχει μια διαφορετική σε γονατιστή οικειοθελώς από σεβασμό, και αναδιπλούμενο λόγω της ισχύος και την πίεση της πραγματικότητας. Η νέα Shah δεν μπορείτε να δείτε τα εκατομμύρια για το Μάρτιο. Δεν ξέρει ότι με τη λήψη εκδίκηση για Saeed Hajjarian [ενός πολιτικού ακτιβιστή κατά Khatami της διοίκησης, που γυρίστηκε και σε μόνιμα ανάπηροι μέσω δολοφονία επίθεση] είναι δυσφημίζουν μόνο τον εαυτό του. Μήπως αυτό δεν Shah αυτοκτονίας χθες; Το έκανε, και είναι λυπηρό το γεγονός ότι ένας λαός, όταν προσπάθησε να τον σταματήσει από το να γίνει αυτό μέσω καλοσύνη, δεν τα ακούει αντί εντάχθηκαν και οι εχθροί του λαού. Και έτσι αυτοκτόνησε.
EnglishPersian ALPHA—Detect language—©2009 Google