ژوئن ۱۸
مهسا کاویانی

سلام عمو جون خوب هستید،امید وارم سلامت باشید و مثل همیشه به ما که اینجا هستیم امید و انرژی بدید.به محترم جون ،و نرگس جون و احسان جون سلام برسانید.قبل از هر چیز از شما و خانوادتون ممنونم که به فکر ما هستید و حال مامان و بابای منو پرسیدید.همه خوبیم و برای خوبی ایران تلاش می‌کنیم.پدر و مادرم براتون سلام میرسانند و بازم مرسی‌ که به یادمون هستید.حتما ایمیل‌هاتون رو برای بابا عبدی پرینت میگیرم و بهشون میدم،چشم.عمو کاش بودی و میدیدی مردم با چه شوری در حرکتند ،و ایران یک صدا برای آزادی نفس می‌زنه.من و مهدی هم مثل هر دختر و پسر دیگهٔ که دلش می‌خواد مثل یک آزاده زندگی‌ کنه در تلاشیم و در تمام راهپیمایی ها شرکت می‌کنیم.عکس هم زیاد گرفتیم ولی‌ سرعت اینترنت تو خونه خیلی‌ کمه و من از اداره براتون ایمیل میزنم.اگر تونستم عکس میفرستم ولی‌ اینجا همه چی‌ چک می‌شه،احساس امنیت نمی‌شه کرد.همه مثل آتیشه زیر خاکستر بودیم که بلند شدیم،برامون دعا کنید.اینجا جوونارو می‌کشن و میگن ارازل و اوباش بودن.غافلن که خودشونن.مهدی انقدر شب ها داد می‌زنه و شعار مرگ بر دیکتاتور میده که صداش گرفته.همه جا پر از هیجان و امید و ترس، با همه.ولی‌ ما ترس رو حذف کردیم و شجاعت رو به جاش آوردیم و به امید سلامتی‌ و نجات ایران ایستادیم.بازم براتون میل میزنم . یه شعار قشنگم میدیم و میگیم :هموطن آزاده حمایت ،حمایت.به امید دیدار در ایرانی‌ آزاد و زیبا و مستقل. می‌ بوسیمتون،،،،،،،،به همه سلام برسانید و مارو حمایت کنید. مهسا و مهدی. بای