نرگس گلم سلام. چطوری بابا ؟ رایان چطوره ؟ حنای نازنین مون چی ؟ سر حال و خندان و قبراغ مث همیشه؟ دو سه روزی می شه که ازتون خبری نداریم و عکسی چیزی نگذاشتی . میدونم مشغول کار ها و پی گیر گواهینامه و غیره بودی .

دیروز پریروز با مامان داشتیم قدم میزدیم و گپ میزدیم از جمله در باره شما . مامی یادش اومد که تو گفتی گاهی که بابا ایمیل هایی در باره هنرمندان و کار های هنری برات ارسال می کنم ؛ یاد دوران فعالیت خودت در این زمینه می افتی و احیانا حسرت این را می خوری که این علاقه ها و برخی دیگر فعلا امکان ادامه شون نیست برات.

خودت بهتر می دونی که آنچه تو از سه چهار سال پیش به این طرف با آغاز آشنایی با همسر آینده ات پیش گرفتی و دستاورد هایی که بهشون رسیدی در بهترین مقطع زندگیت ؛ کمتر کسی سعادت به دست آوردنش رو به دست میاره .

آنچه را که به ناچار موکول به چند صباحی دیگر نموده ای نیز دیر یا زود قابل دسترس است برات و تو سال های سال برای هر کاری و فعالیت دیگری که باید برنامه ریزی کنی زمان کافی در پیش داری.

شرایط و موقعیت کلی و جوانب مختلف زندگی والدین تاثیر غیر قابل انکاری در زندگی فرزندان دارد . ترکیبی از واقعیت هایی که زیاد نمیشه تغییرشان داد و موقعیت هایی که بر خلاف جهت واقعیت ها با تلاش و همت و اراده استوار افراد جوان با استفاده از تجربیات پدر مادر و عبرت گرفتن از سرنوشت آنها ، منجر به تصمیم گیری های جالب و تعیین کننده در زندگی می شود ؛ در بسیاری از خانواده هایی مثل ما پیامد و نتیجه درخشانی را به بار می آورد.

یکی از نمونه هایی که دوست دارم خودمان را با آن مقایسه کنم (اگر چه هرگز شخصیت و مقام و منزلت ما ، در حد شاگردی آن استاد هم نیست اما به دلیل علاقه و پیروی از طرز تفکر شباهت هایی هست که به خودم اجازه میدم از تشبیه استفاده کنم تا منظورم راحت تر بیان شود ) سر نوشت و زندگی سیاوش کسرایی و خانواده اش است.

دختر کسرایی با آنکه عشق و دلبستگی زیادی نسبت به پدر داشت (همانطور که از مطلبی که در باره پدر نوشته پیداست ، و برات می فرستم ) اما تحت رهنمود و یاری پدر و مادر و البته بیشتر با تکیه به درس هایی که از آنها آموخت و عبرت هایی که گرفت و عزمی که جزم کرد ؛ در مسیر هایی بسیار متفاوت از مسیر مشقت زای پدر پای نهاد . در عین حال با موفق بودنش در راهی که برگزید ، وفاداری اش را به اصل آرمان و آرزو های پدر و مادر به اثبات رساند.

بی بی کسرایی که جدیدا در لیست دوستان فیس بوک من هم هست و یکی دو تا از لینک های تدریس آشپزی اش را برات ارسال کردم ؛ زیبا تر از هر کسی و ساده تر از بسیاری از مدعیان هوادار پدرش ، متن به آن خوبی را با نگارشی ساده در باره پدر نوشته که توصیف مختصری است از آن سالها که او ۱۴ ساله بوده و تعریفی بسیار عالی است از پدر .

به نظر من اویک الگوی موفق است از یک ایرانی که در امریکا زندگی می کند و یک نمونه بسیار دوست داشتنی و منطبق با سلیقه من . امیدوارم از خوندن سرگذشت و سر نوشت او و امثال او که هر از گاهی برات ارسال می کنم لذت ببری و استفاده کنی . فدای شما . بابا .