رقیه عزیز سلام.امید که همیشه اینچنین پر امید و دلگرم باشیم همه ما . نمیدانی این یاد داشت و این شعر زیبا چه انرژی و انگیزه یی در ما ایجاد کرد،بسیار ممنون از لطف و اراده شما.
پریشب که صحبت کردیم،بیار متاثر بودی از صحنه‌هایی‌ که شاهد بودی و با چشم خویش دیده بودی که چگونه جوانان را لت و پار میکنند با باتوم برقی. و اما امشب اینگونه آرام و پر امید. هم به دلیل آنچه امروز عصر دیدی و حتما به دلیل رویداد تاریخی‌ دیروز نیز.
وقت آن است که صدها بار زمزمه کنیم کلام آن بزرگ مرد این سرزمین را که گفت : .... زیباتر از جهان امید ‌ای دوست ،در عالم وجود، جهانی‌ نیست. صد بار زهر یاس مرا می‌‌کشت گر پاد زهر من نشدی امید.... چشم انتظار خبر‌های خوب و دلگرم کنند شما هستیم. به امید پایان خوش این روزهای تلخ.