جناب بیگدلی،سفیر دولت تحمیلی، من یکی از دهها ایرانی مقیم قبرس هستم که به موسوی رای دادم و در اعتراض به دزدیده شدن رای خود و هموطنانم،جلو ساختمان شما شعار دادم. با اینکه خودم به گوش خود نشنیدم اما نقل قول موثق این بود که شما خزعبلات و دروغهای رذیلانه یی را به هم بافتید و از تلویزیون دولتی این کشور به خورد این ملت ساده لوح دادید.
آنچه شما بی رحمانه با خود و خانواده خود کردید،با کامل تاسف از خود کشی بدتر است.
من از معدود ایرانیهای ساده لوحی هستم که دو بار شاهد بودم که شما جشن چهار شنبه سوری و شب یلدا تدارک دیدید و این کار شما را دلیلی فرض کردم برای اینکه احتمالا شما از جنس احمدی نژاد و دار و دستهاش نیستید. ؟ !
آنچه به این توهم و تصور من دامن زد، معصومیت و مظلومیتی هست که در چهرهٔ دو دختر شما (زهرا و فاطمه) دیده بودم.آنها با دختر من هم رشته و همدانشگاهی هستند.
اکنون دلم به حال این دو میسوزد که این ننگ را چگونه تحمل میکنند؛ بویژه وقتی که قرار است به هم کلاسیهایشان پاسخ و توضیح بدهند در باره افتراها و جفنگیاتی که شما که پدرشان هستی حتا بعید میدانم چشم در چشم آنها بتوانی بار دیگر این دروغها را به هم ببافی و آنها هم سکوت کنند.
اولین روز گردهم آیی جلو ساختمان شما ،عدهای قصد داشتند تخم مرغ و گوجه فرنگی به سوی شما پرت کنند و من یکی از کسانی بودم که استدلال کردم این کار درست نیست.یکی از دلایلی که تاکید داشتم این بود که چهرهٔ ساختمان کثیف میشود.و گفتم ساختمان که گناهی ندارد ...
اکنون میبینم که شما با این کار لکه ننگی بزرگ بر پیشانی خود گذاشتید و عنقریب در باتلاق کثافت فرو میروید. تشخیص این مرحله با خود شماست که آیا تا خرخره فرو رفته اید یا کمی پایین تر یا اندکی بالاتر ...
اما قطعا به زعم من ساده لوح هنوز سر مبارکتان بیرون از کثافت است و میتوانید نفس بکشید. اکنون تصمیم با شماست.آیا امیدی به نجات خود و این طفلان معصوم باقی میگذارید ....؟؟؟ !!!
من نه دشمن شما هستم و نه با این حرفها فرض میگیرم که شما با من و امثال من دشمنی پیشه می کنید ... بدیهی است که با خواندن این سطور خشم بگیرید اما به نفع شماست که من را آدم دلسوزی به حساب بیارید که دلش به حال فرزندان شما بیشتر از خود شما میسوزد. چرا که تو ممکن است به راستی و به دور از تظاهر، ذوب در ولایت باشی و اکنون با ارادهٔ قبلی عزم کردی که ذوب در کثافت هم باشی.
اما این طفلان معصوم چه گناهی دارند که باید دستشان را به زور بکشانی در این باتلاق .... به آنها رحم کن.
ضمنا من برای آن دو سه نفر ایرانی مقیم قبرس که کارمندان قراردادی شما هستند نیز دلم میسوزد.ای کاش بعضی دوستان قبلی آنها ، بی جهت و بیش از حد نسبت به آنها خشم نگیرند.آنها ناچارند برای گذران زندگی جایی کار کنند. هرجا که باشد. با احترام ابوالفضل عبدی تلفن ۹۹۰۶۱۱۱۴ نیکوزیا تیر ماه ۸۸
من این آدرس ایمیل شما را از اینترنت پیدا کردم .مطمئن نیستم صحیح باشد. لطفا اگر این یاد داشت به دستتان رسید به هر طریق که به صلاحتان است به من اطمینان دهید که این نامهٔ پر مهر را دریافت کرده اید تا من ناچار نباشم هزینهٔ پست کردن آن را متحمل شوم. تشکر .
آنچه شما بی رحمانه با خود و خانواده خود کردید،با کامل تاسف از خود کشی بدتر است.
من از معدود ایرانیهای ساده لوحی هستم که دو بار شاهد بودم که شما جشن چهار شنبه سوری و شب یلدا تدارک دیدید و این کار شما را دلیلی فرض کردم برای اینکه احتمالا شما از جنس احمدی نژاد و دار و دستهاش نیستید. ؟ !
آنچه به این توهم و تصور من دامن زد، معصومیت و مظلومیتی هست که در چهرهٔ دو دختر شما (زهرا و فاطمه) دیده بودم.آنها با دختر من هم رشته و همدانشگاهی هستند.
اکنون دلم به حال این دو میسوزد که این ننگ را چگونه تحمل میکنند؛ بویژه وقتی که قرار است به هم کلاسیهایشان پاسخ و توضیح بدهند در باره افتراها و جفنگیاتی که شما که پدرشان هستی حتا بعید میدانم چشم در چشم آنها بتوانی بار دیگر این دروغها را به هم ببافی و آنها هم سکوت کنند.
اولین روز گردهم آیی جلو ساختمان شما ،عدهای قصد داشتند تخم مرغ و گوجه فرنگی به سوی شما پرت کنند و من یکی از کسانی بودم که استدلال کردم این کار درست نیست.یکی از دلایلی که تاکید داشتم این بود که چهرهٔ ساختمان کثیف میشود.و گفتم ساختمان که گناهی ندارد ...
اکنون میبینم که شما با این کار لکه ننگی بزرگ بر پیشانی خود گذاشتید و عنقریب در باتلاق کثافت فرو میروید. تشخیص این مرحله با خود شماست که آیا تا خرخره فرو رفته اید یا کمی پایین تر یا اندکی بالاتر ...
اما قطعا به زعم من ساده لوح هنوز سر مبارکتان بیرون از کثافت است و میتوانید نفس بکشید. اکنون تصمیم با شماست.آیا امیدی به نجات خود و این طفلان معصوم باقی میگذارید ....؟؟؟ !!!
من نه دشمن شما هستم و نه با این حرفها فرض میگیرم که شما با من و امثال من دشمنی پیشه می کنید ... بدیهی است که با خواندن این سطور خشم بگیرید اما به نفع شماست که من را آدم دلسوزی به حساب بیارید که دلش به حال فرزندان شما بیشتر از خود شما میسوزد. چرا که تو ممکن است به راستی و به دور از تظاهر، ذوب در ولایت باشی و اکنون با ارادهٔ قبلی عزم کردی که ذوب در کثافت هم باشی.
اما این طفلان معصوم چه گناهی دارند که باید دستشان را به زور بکشانی در این باتلاق .... به آنها رحم کن.
ضمنا من برای آن دو سه نفر ایرانی مقیم قبرس که کارمندان قراردادی شما هستند نیز دلم میسوزد.ای کاش بعضی دوستان قبلی آنها ، بی جهت و بیش از حد نسبت به آنها خشم نگیرند.آنها ناچارند برای گذران زندگی جایی کار کنند. هرجا که باشد. با احترام ابوالفضل عبدی تلفن ۹۹۰۶۱۱۱۴ نیکوزیا تیر ماه ۸۸
من این آدرس ایمیل شما را از اینترنت پیدا کردم .مطمئن نیستم صحیح باشد. لطفا اگر این یاد داشت به دستتان رسید به هر طریق که به صلاحتان است به من اطمینان دهید که این نامهٔ پر مهر را دریافت کرده اید تا من ناچار نباشم هزینهٔ پست کردن آن را متحمل شوم. تشکر .
No comments:
Post a Comment