Search This Blog

Powered By Blogger

My Blog List

Monday, July 20, 2009

ریشه و جنگل

من ، شاخه‌ای ز جنگل خلقم.

از ضربه ی ، تبر
بر پیکر سلاله ی من یادگار هاست .

با من مگو سخن ز شکستن !
هرگز شکستگی به بر ما شگفت نیست.
بر ما ، عجب ، شکفتگی اندر بهار هاست.

صد بار اگر به خاک کشندم
صد بار اگر که استخوان شکنندم
گاه نیاز باز
آن هیمه‌ام که شعله بر انگیزد
آن ریشه‌ام که جنگل از آن خیزد
آبان ۱۳۶۲ سیاوش کسرایی

No comments:

Post a Comment