مسیح علینژاد

خدایا! منِ بی نماز و روزه چرا باید دلتنگِ همان «سفره ی پر از عطر ربّنا و اندكي جانِ رام و آرام براي اين همه امّا و معمّا» باشم؟. خدایا، به نام دین، دل و دنیایم را ویران کرده اند پس چرا سفره ی ایمان و افطارِ پدر و مادرم را آباد می خواهم؟ خدایا! به دیندارانِ مان یاد بده که دینِ اگر از سیاست جدا باشد، هردو آبادتر اند. خدایا به آقاجان هایی که روزه می گیرند و رو به قبله می ایستند هم یاد بده که قبله ی هر دختری پدرش هست.