)
جناب آقای بیکدلی با سلام و ارادت.سعادتی بود که عصر روز تعطیل همدیگر را بصورت اتفاقی ملاقات کردیم و گپ کوتاهی زدیم. بسیار علاقمندم که با افرادی که با من دیدگاه متفاوتی دارند دیدار و گفتگو داشته باشم و دعوت مکرر شما را پذیرا باشم . شرایط خاصی که شما دارید سبب میشود که در صورت دیدار حضوری بیشتر ، این گفتگوها در بهترین حالتش بی ثمر باشد و در بدترین حالتش موجب دلخوری ، کدورت و سرد شدن روابط شود.اکنون حد اقل سلام و علیک گرمی با هم داریم و این غنیمت است.
شما اگر کارمند هر وزارتخانه دیگری بودید،شرایط مساعد تر بود برای گپهای حضوری.اما شغل و وظیفه شما تکلیفتان را پیشاپیش مشخص کرده و حق ندارید از آن عدول کنید مگر اینکه مثل آقای رضا حیدریها دل به دریا بزنید که این کار از هر کسی بر نمیآید.
شما حتی اگر به جای سفیر بودن،کارمند وزارت اطلاعات بودید؛ امکان بحث و گفتگوی آزادانه (یا به ظاهر آزاد) بیشتر داشتید.مأمور اطلاعات میتواند به بالاییها بگوید از باب مصلحت شغلیاش چنین کرد و چنان گفت اما شما چی ؟ شما حتی حق تظاهر به مخالفت با بعضی سیاستهای جاری را ندارید و نمیتوانید آزادانه ابراز عقیده کنید چون موقعیت و خانواده تان به خطر میافتد.
اینکه با تدبیر و سیاست ورزی ماهرانه توانستید سفیر چهار دولت پی در پی باشید(رفسنجانی ، خاتمی ، خاتمی و دور اول احمدی نژاد) کارنامه جالبی هست و باید به شما تبریک گفت اما علیرغم داشتن این کارنامه درخشان باید منتظر نتیجه نهایی ماند که زمانش هم نباید خیلی دیر باشد.امیدوارم آنان که به شما نمره و پول میدهند هم در دنیا و هم در اخرت به همین منوال بر خر مراد سوار باشند تا شما هم لنگان خرک خویش به منزل برسانید. (جسارت نکرده باشم، من خودم همچنان در جهل مرکب دارم درجا (میزنم اما کور سوی امیدی دارم هنوز
از صمیم دل آرزو دارم که شما و خانواده از این معرکه خطرناک به سلامت عبور کنید. و آن زمان بنشینیم با هم گپ بزنیم در حالیکه زبانمان و دلمان با هم یکیست و اختلاف دیدگاه هم داریم؛ و هیچ نیرویی قادر نباشد به جای وجدان ما زبان ما را به حرکت در آورد. قطعاً در چنان روزی این من هستم که از شما بسیار درسها خواهم آموخت و گذشت و جوانمردی را یاد میگیرم چرا که هم اکنون این من هستم که معترض و منتقد هستم و شما سکوت اختیار میکنید به ناچار . . .یا به اختیار . . . مخلص شما عبدی .
جناب آقای بیکدلی با سلام و ارادت.سعادتی بود که عصر روز تعطیل همدیگر را بصورت اتفاقی ملاقات کردیم و گپ کوتاهی زدیم. بسیار علاقمندم که با افرادی که با من دیدگاه متفاوتی دارند دیدار و گفتگو داشته باشم و دعوت مکرر شما را پذیرا باشم . شرایط خاصی که شما دارید سبب میشود که در صورت دیدار حضوری بیشتر ، این گفتگوها در بهترین حالتش بی ثمر باشد و در بدترین حالتش موجب دلخوری ، کدورت و سرد شدن روابط شود.اکنون حد اقل سلام و علیک گرمی با هم داریم و این غنیمت است.
شما اگر کارمند هر وزارتخانه دیگری بودید،شرایط مساعد تر بود برای گپهای حضوری.اما شغل و وظیفه شما تکلیفتان را پیشاپیش مشخص کرده و حق ندارید از آن عدول کنید مگر اینکه مثل آقای رضا حیدریها دل به دریا بزنید که این کار از هر کسی بر نمیآید.
شما حتی اگر به جای سفیر بودن،کارمند وزارت اطلاعات بودید؛ امکان بحث و گفتگوی آزادانه (یا به ظاهر آزاد) بیشتر داشتید.مأمور اطلاعات میتواند به بالاییها بگوید از باب مصلحت شغلیاش چنین کرد و چنان گفت اما شما چی ؟ شما حتی حق تظاهر به مخالفت با بعضی سیاستهای جاری را ندارید و نمیتوانید آزادانه ابراز عقیده کنید چون موقعیت و خانواده تان به خطر میافتد.
اینکه با تدبیر و سیاست ورزی ماهرانه توانستید سفیر چهار دولت پی در پی باشید(رفسنجانی ، خاتمی ، خاتمی و دور اول احمدی نژاد) کارنامه جالبی هست و باید به شما تبریک گفت اما علیرغم داشتن این کارنامه درخشان باید منتظر نتیجه نهایی ماند که زمانش هم نباید خیلی دیر باشد.امیدوارم آنان که به شما نمره و پول میدهند هم در دنیا و هم در اخرت به همین منوال بر خر مراد سوار باشند تا شما هم لنگان خرک خویش به منزل برسانید. (جسارت نکرده باشم، من خودم همچنان در جهل مرکب دارم درجا (میزنم اما کور سوی امیدی دارم هنوز
از صمیم دل آرزو دارم که شما و خانواده از این معرکه خطرناک به سلامت عبور کنید. و آن زمان بنشینیم با هم گپ بزنیم در حالیکه زبانمان و دلمان با هم یکیست و اختلاف دیدگاه هم داریم؛ و هیچ نیرویی قادر نباشد به جای وجدان ما زبان ما را به حرکت در آورد. قطعاً در چنان روزی این من هستم که از شما بسیار درسها خواهم آموخت و گذشت و جوانمردی را یاد میگیرم چرا که هم اکنون این من هستم که معترض و منتقد هستم و شما سکوت اختیار میکنید به ناچار . . .یا به اختیار . . . مخلص شما عبدی .
No comments:
Post a Comment